Morze Bałtyckie

Warunki życia w Morzu Bałtyckim

Morze Bałtyckie to średniej wielkości morze śródziemne, czyli prawie ze wszystkich stron otoczone lądem, wąskimi cieśninami łączy się z Morzem Północnym. Linia brzegowa jest urozmaicona: występują zatoki (Fińska, Botnicka, w Polsce Gdańska i Pomorska), wybrzeże niskie i wysokie, mierzeje, jeziora przybrzeżne. Mają tu ujście duże rzeki: Newa, Wisła, Kemi, Gota, Niemen, Odra.

Morze Bałtyckie jest bardzo słabo zasolone z powodu dużego dopływu wód rzecznych i dużej ilości opadów. Wody są mało przejrzyste, światło do ciera do 30 m poniżej lustra wody, czyli najlepsze warunki życia są w wodach przybrzeżnych.

Krajobraz wybrzeża morskiego kształtują:

- fale morskie - powodują cofanie się wybrzeża morskiego, wyrzucają piasek, który tworzy wydmy;

- prądy morskie - przenoszą piasek i muł wzdłuż wybrzeży z zachodu na wschód, usypują wały zwane mierzejami, które z biegiem czasu odcinają zatoki od morza i tworzą się jeziora przybrzeżne (np. Jamno, Gardno, Łebsko);

- Wisła - jej wody nanoszą muł zasypujący zatokę. Tak powstały Żuławy - w miejscu, gdzie kiedyś była zatoka, teren ten jest położony poniżej powierzchni morza, czyli w depresji.

Wielokomórkowe glony morskie - zielenice, brunatnice, krasnorosty żyjące w Morzu Bałtyckim

Do glonów wielokomórkowych należą: zielenice, brunatnice i krasnorosty. Nazwy wymienionych grup są związane z barwnikiem, który występuje u nich oprócz zielonego barwnika - chlorofilu. Dominacja barwnika zielonego, brunatnego lub czerwonego ma wpływ na występowanie glonów morskich na różnych głębokościach. Jest to związane ze zdolnością pochłaniania przez glony promieni świetlnych o różnej długości fali (czyli o różnej barwie światła).

Zielenice (m.in. sałata morska): występują na małych głębokościach, przy brzegach, ponieważ potrzebują dużo światła.

Brunatnice (wielkomorszcz, morszczyn, listownica): posiadają barwnik brunatny, dlatego występują głębiej.

Krasnorosty (np. żebrowiec): zawierają czerwony barwnik, żyją więc na dużych głębokościach, nawet do 170 m.

Takie rozmieszczenie glonów w morzach nosi nazwę rozmieszczenia pionowego. W Bałtyku występuje pospolicie glon wielokomórkowy należący do brunatnic: morszczyn pęcherzykowaty. Jest on zabarwiony brunatnie, z zielonym odcieniem. Przyczepiony do podłoża za pomocą przylgi, należy do glonów osiadłych. W budowie plechy wyróżniamy część łodygokształtną i liściokształtną - z pęcherzykami powietrznymi - oraz twory służące do rozmnażania płciowego.

Morszczyn pęcherzykowaty

Znaczenie glonów

W przyrodzie W gospodarce człowieka
  • glony planktonowe są pokarmem dla zwierząt;
  • zmniejszają zawartość dwutlenku węgla w wodzie;
  • wzbogacają wodę w tlen;
  • obumarłe glony, ulegające rozkładowi, wzbogacają wodę w związki mineralne;
  • skupienia glonów w wodach tworzą schronienie dla ryb;
  • biorą udział w samooczyszczaniu wód
  • niektóre glony są pokarmem dla ludzi;
  • używane są do produkcji wyrobów cukierniczych;
  • stosowane są jako leki, np. w chorobach tarczycy (dostarczają jodu), przy biegunkach, zaparciach, stosuje się je także w zwalczaniu robaków pasożytujących w przewodzie pokarmowym i do leczenia ran;
  • agar-agar z krasnorostów używany jest w laboratoriach jako pożywka dla hodowli bakterii;
  • stosowane są jako pasza dla zwierząt;
  • biorą udział w oczyszczaniu ścieków;
  • niektóre glony są wskaźnikami wartości wody pitnej
  • ich nadmierny rozwój jest niekorzystny dla innych organizmów żyjących w danym zbiorniku
  • mogą zarastać rury kanalizacyjne
  • obrastają części statków

Ostatnio oglądane

Ostatnio oglądane

Ten portal korzysta z plików cookies w celu umożliwienia pełnego korzystania z funkcjonalności serwisu, dopasowania reklam oraz zbierania anonimowych statystyk. Obsługę cookies możesz wyłączyć w ustawieniach Twojej przeglądarki internetowej. Korzystając z serwisu wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z ustawieniami przeglądarki.

Zamknij